YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/27611
KARAR NO : 2023/248
KARAR TARİHİ : 17.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2015/59 Esas, 2016/6 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanığın temyiz isteği, haksız tahrik ile lehine olan erteleme hükümlerinin uygulanmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, yeterli gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılması ve koşulları oluştuğu halde tekerrür hükümlerinin uygulanmamasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
06.02.2015 tarihinde sanığın annesi olan katılandan para istediği, annesinin kendisinde para olmadığını söylemesi üzerine aralarında tartışma çıktığı ve tartışmanın devamında; katılan ve olayı ihbar eden tanık …’nin beyanlarında belirttikleri şekilde sanığın, sobanın üzerinde bulunan ele geçirilemeyen demir kapağı alarak katılana hitaben “Seni bununla keseceğim, doğrayacağım” şeklinde tehditte bulunduğu, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Haksız Tahrik Hükümlerinin Uygulanmasına Yönelik Temyizinde
Temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmadığı,
B. Sanığın Lehe Hükümleri Uygulanmasına Yönelik Temyizinde
Sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebinin uygulandığı, diğer lehe hükümler yönünden ise sanık hakkında verilen sonuç ceza miktarı itibarıyla Kanuni koşulların oluşmadığı anlaşıldığından, lehe hükümlerin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına dair kararda hukuka aykırılık bulunmadığı,
C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Yeterli Gerekçe Gösterilmeden Alt Sınırdan Uzaklaşıldığına Yönelik Temyizinde
Yerel mahkemenin “Suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullandığı ancak ele geçirilemeyen ve suçta kullanıldığı takdirde 5237 s. TCK’nın 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan demir kapak, sanığın suça meyilli kişilik yapısı mahkememizde yapılan yargılama sonucunda çeşitli dosyalardan sanığa ceza hükmü verildiği, sanığın eylemini kısa aralıklarla tekrar ettirdiği, dosya arasında mevcut adli sicil kaydı ve buna konu ilamlardan sanığın suç işlemekten pişmanlık duymadığı ve eylemlerini tekrar ettirdiği” şeklindeki gerekçesi karşısında Mahkemenin inanç ve taktirinde hukuka aykırılık bulunmadığı,
D. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın üzerine atılı tehdit suçunu işlediğine dair Mahkemesinin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının bozma sebepleri dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1. Tanık …’nin, sanığın şizofren hastası olduğu ve … Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğüne yönelik anlatımı karşısında, sanığın suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun’un 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2. Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2015/59 Esas, 2016/6 Karar sayılı kararına yönelik sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.01.2023 tarihinde karar verildi.