YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/27665
KARAR NO : 2023/742
KARAR TARİHİ : 26.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; tanık anlatımlarının çelişkili olmadığı, sanık ile katılan arasında önceye dayalı husumet bulunmadığı, sanığın eylemlerinin tanık anlatımları ile doğrulandığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılanın … Devlet Hastanesi’nde Beyin Cerrahi Servisinde hemşire olarak çalıştığı, 03.03.2016 tarihinde hasta olarak hastanede bulunan sanığın, katılanın kendisine kas gevşetici yapılmasını istediği, katılanın sanığa ameliyat yapılacağından kas gevşetici yapamayacağını söylemesi üzerine “Geri zekalısın, insan değil robotsun, döveceksin bunların hepsini.” dediği iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece her iki tanığın olay yerinde olduğu sabit olsa da tanıklar …, … ve … beyanlarının her biri incelendiğinde beyanların istikrar arz etmediği ve çelişki arz ettiği hususu değerlendirildiğinde katılanın soyut iddiaları haricinde dosya kapsamında kesin ve esaslı delil bulunmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Katılanın iddialarının hastane çalışanı olan tanıklar … ve …’nin birbiri ile uyumlu beyanları ile doğrulanması, sanığın eşinin ise olayları kısmen doğrulaması karşısında, sanığın mahkumiyeti yerine yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle başkaca yönleri incelenmeyen Yerel Mahkeme kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.01.2023 tarihinde karar verildi.