YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/27719
KARAR NO : 2023/100
KARAR TARİHİ : 10.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Sanık hakkında katılan …’a karşı hakaret suçundan neticeten hükmolunan 1.500,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır
Sanık hakkında katılanlara yönelik tehdit suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca neticeten 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,
B. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 62 nci maddenin birinci fıkrası, 50 nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddenin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca iki defa 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği anlaşılmıştır.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizinin, eksik araştırma sonucu karar verildiğine, annesine küfür edilmesi nedeniyle sözkonusu sözleri söylediğine, haksız tahrik hükümlerinin ve lehe hükümlerin hakkında uygulanmadığına yönelik olduğu anlaşılmıştır.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde sanığın katılanları telefonla arayarak “beş dakika sonra orayı havaya uçuracağım….” şeklindeki sözlerle tehdit ettiği sanığın ikrarı ile sabit olduğu ve sanığın atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A- Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,
Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanunun 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, sanık …’nun temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B-Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden,
1. Sanığın temyiz istemlerine ilişkin,
Sanığın kabulüne göre atılı tehdit suçunu işlediğine dair ve sanığın adlî sicil kaydı incelenmek suretiyle Mahkemece, “Sanığın daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunması, sabıkalı geçmişi ve kişilik özellikleri nazara alındığında, bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşturmadığından, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin altıncı fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verildiği anlaşılmakla, her ne kadar sanığın sabıkasında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları mahkumiyet hükmü sayılmasa da, 6545 sayılı Kanun’un 72 nci maddesiyle, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olması nedeniyle, sanık hakkında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının yeniden sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel olduğu, ayrıca Mahkemece sanığın yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığı yönünde subjektif koşullar bakımından da değerlendirme yapıldığı anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine yer olmadığına dair Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ve sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,
2. 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun Uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun’un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması,
3. Sanığın aşamalarda, katılan …’u annesiyle görüşmek amacıyla aradığı ancak telefonu annesine vermediği, bunun üzerine diğer katılan …’ün kendisini aradığı ve annesine küfür etmesi nedeniyle suça konu sözleri söylediği şeklinde beyanda bulunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
4. 28.06.2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun’un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 106 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebilecek olması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,
5. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanun’la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 7 ve 5271 sayılı Kanunun 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Nedenleriyle bozmayı gerektirmiştir.
V. KARAR
A. Sanık … Hakkında Katılan …’a Karşı Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, … Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanunun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Hakkında Katılanlara Yönelik Tehdit Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden,
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, … Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık …’nun temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.01.2023 tarihinde karar verildi.