YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/27772
KARAR NO : 2023/253
KARAR TARİHİ : 17.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla aynı maddenin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; eksik inceleme sonucu karar verildiği, katılan …’a hakaret etmediği, abisi olan diğer katılan …’e bir kez küfür ettiği, alt sınırdan uzaklaşılmasının, gerekçe gösterilmeden lehe hükümlerin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğu, bu nedenlerle ve temyizen incelemede re’sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın telefonda her iki katılanı kastederek sinkaflı sözlerle hakaret ettiği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılmamıştır.
A. Sanık savunması, katılan beyanları ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın katılan …’a yönelik hakaret suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden, uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından katılan …’a yönelik eylemi nedeniyle beraati yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin uygulanması,
B. Katılan …’in hükümden sonra 17.02.2016 havale tarihli dilekçe ile şikayetinden vazgeçmesi karşısında, sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre katılan …’e yönelik hakaret suçundan açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu,
C. Kabule göre de,
1. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun’la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluk bulunması,
2. Hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin birinci fıkrası ibaresi yerine aynı Kanun’un 125 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin dördüncü fıkrası ibaresinin yazılması,
Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.01.2023 tarihinde karar verildi.