YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/27782
KARAR NO : 2023/10837
KARAR TARİHİ : 20.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece, sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, hakaret suçundan aynı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, kasten yaralama suçundan ise aynı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; verilen cezaların haksız olduğuna, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, “Yapılan yargılama, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamından; katılan …’in olay tarihinde görev belgesine de yansıdığı şekliyle … Üniversitesi Eğitim Ve Araştırma Hastanesinde ortopedi asistanı olarak görev yaptığı, 30.04.2014 günü hastane acil servisine bir hastasını getiren sanık …’ın, katılanın pansuman yaptığı sırada hastasının acı çekmesi üzerine, katılan doktorun boğazını tutup duvara vurduktan sonra ‘ne pansumanı, bu parmağa bir şey olursa sizi yaşatmam’ diyerek tehditte bulunduğu, devamla ‘ananı sinkaf ederim, hepinizin a..na korum’ şeklinde alenen hakarette bulunduğu, katılanın olay nedeniyle şikayetçi olup, uzlaşma hükümlerinin uygulanmasını istemediği, temin edilen adli raporuna göre olay nedeniyle ‘hayati tehlike geçirmeyecek, BTM ile giderilebilecek ölçüde’ yaralanmış olduğunun tespitlendiği, sanık ifadesinde doktorun boğazına sarılıp duvar tarafındaki lavaboya vurduğunu, yumruk atmadığını, küfür edip etmediğini hatırlamadığını beyanla tevilli kısmi ikrarda bulunmuş, güvenlik kamera görüntüsü inceleme tutanağı ve tanık …’nin anlatımlarıyla müsnet eylemler teyit edilmiş olmakla sanığın mahkumiyetine dair aşağıdaki gibi karar verilmiş, olaya sanık sebep olduğundan hakkında haksız tahrik uygulanmamıştır.” şeklindeki gerekçeyle mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık …’ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.02.2023 tarihinde karar verildi.