Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/27814 E. 2023/257 K. 17.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/27814
KARAR NO : 2023/257
KARAR TARİHİ : 17.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.
Sanık … hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda Tarih ve Sayısı Belirtilen İncelemeye Konu … Asliye Ceza Mahkemesinin Kararı ile
A. Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bendleri, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi uyarınca neticeten hükmolunan 2.600,00 TL adli para cezasının 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
B. Sanık … hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bendleri, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi uyarınca neticeten hükmolunan 2.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
C. Sanık … hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 51 inci maddesinin birinci fıkrası ve devamı fıkralarınca neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine,
Karar verilmiştir.
Tebliğnamede sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğundan bahisle temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan sanık … müdafiinin temyiz isteği; sanık … hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (e) bendleri uyarınca iki kez artırım yapılması gerektiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, bu nedenlerle ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık ile katılan arasında çıkan tartışmada karşılıklı olarak hakaret ettikleri, sanık …’nın katılan sanık …’ye düzgün konuşmasını aksi halde kafasını gözünü kıracağını söyleyerek tehdit ettiği, katılan sanık …’nin evde bulunan babasına ait bastonu sanık …’nın kafasına vurduğu, kulağından ısırdığı sanık …’nın katılan sanık …’nin elindeki bastonu alarak katılan sanığa vurduğu Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Tekerrüre esas sabıka kaydı bulunan sanık … hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre hapis cezasının tercih edilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden adli para cezası tercih edilmesi nedeniyle sonuç ceza miktarı itibarıyla kesinlik sınırında kalan hükmün, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 29.09.2009 tarihli ve 2009/5-173 Esas, 2009/209 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere temyize tabi olduğundan tebliğnamedeki sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin ret düşüncesine iştirak edilmemiştir.
A. Sanık … Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olup, temyizinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği, bu kanun yolunun da tüketildiği anlaşılmıştır.
B. Sanık … Hakkında Kasten Yaralama ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Katılan … Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Sanık hakkında suçun birden fazla nitelikli hali nedeniyle kasten yaralama suçundan temel ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşılması nedeniyle bu hususta Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup katılan vekilinin bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1. Aynı zaman diliminde aynı katılana yönelik işlenen kasten yaralama suçunda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin uygulanmasına karşın, tehdit suçunda olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre aynı Kanun’un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
2. Mükerrir olan sanık hakkındaki kasten yaralama suçunda, seçimlik temel cezanın, 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı biçimde para cezası olarak tayin edilmesi,
3. Tehdit suçuna ilişkin olarak tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin uygulanmaması,
4. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun’la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluk bulunması,
Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
A. Sanık … Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle sanık … müdafiinin kanun yolu başvuruları itiraz merciince incelenmek üzere esası incelenmeyen dava dosyasının, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
B. Sanık … Hakkında Kasten Yaralama ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan … vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.01.2023 tarihinde karar verildi.