YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/27825
KARAR NO : 2023/11727
KARAR TARİHİ : 21.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

A. Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan netice cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
B. Sanıklar … (…) ve … hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık … hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca iki kez 1000 TL adli para cezası, sanık … (…) hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı, sanıklar … (…) ve … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan aynı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan sanığın temyiz isteği, kendisinin kasten yaralama suçunu işlemediğine, sanıkların ise hakaret ve kasten yaralama suçlarını işlediğine ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılan sanık …’nin boşandığı eşi olan katılan sanık … (…)’ın çocuklarının velayeti konusunu konuşmak için katılan sanığın evine geldiği, aralarında tartışma yaşandığı ve birbirlerine karşılıklı hakaret ettikleri, katılan sanık …’nin katılan … (…) ve annesi olan katılan …’ı basit tıbbi müdahale ile yaraladığı, tartışma sırasında katılan …’nin diğer sanıklar tarafından yaralandığı ancak sanık … (…)’ın katılan …’ye yönelik kasten yaralama eyleminin bulunmadığı, sanık …’in katılan …’ye hakaret ettiği, Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;
Sanık hakkında hükmolunan netice cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, sanığın temyiz isteklerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanıklar … (…) ve … hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığı ve beraat kararlarına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
1.Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanıklar ve katılan sanığın birbirlerine karşılıklı olarak hakaret ettiklerinin tanık beyanlarıyla doğrulandığı, kasten yaralama suçuna ilişkin delil bulunmadığı anlaşılmakla, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
1. Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2. Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık … (…) hakkında kasten yaralama ve hakaret, sanık … hakkında hakaret suçlarından kurulanYerel Mahkemenin kararında katılan sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.02.2023 tarihinde karar verildi.