YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/27936
KARAR NO : 2023/201
KARAR TARİHİ : 16.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi, tüm dosya kapsamına göre sanığın üst araması yapılmak istendiği sırada bıçağını arka cebine koyduğu ve bıçağı almak üzere hamle yapan mağdur polis memurunun elini sıkıştırarak yaraladığı bu suretle üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği sabit olmasına karşın beraat kararı verilmesine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Polis memuru olan mağdurun, üst aramasını yaptığı sırada sanık …’in 6136 sayılı Kanun kapsamında olmayan arka cebinde taşıdığı bıçağı çektiği ve mağdurun bıçağı almasına engel olmak için direnirken bıçağın mağdurun elini keserek BTM ile giderilecek şekilde yaralanmasına sebep olduğu iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece mağdur beyanıyla oluşan şüphe dışında, sanığın atılı suçu işlediği hususunda cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi ve oluşan şüpheden sanığın yararlanacağına ilişkin evrensel ceza hukuku ilkesi de değerlendirilerek sanığın beraatine karar verilmiştir
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, polis memuru olan mağdur …’ın, sanığın içerisinde bulunduğu aracı kontrol amaçlı durduğu ve kimlik göstermelerini istediği, sanık …’in de içinde bulunduğu şahısların kimlik göstermek istemedikleri araçtan indikleri ve sanığın üst aramasının yapıldığı sırada cebinde bulunan bıçağı arka cebine koyduğunu gören mağdurun, bıçağı almak için hamle yaptığı sırada sanığın mağdurun elini tutarak bıçağı almasına engel olduğu ve sonucunda mağdurun elinden yaralandığı somut olayda, soruşturma aşamasında beyanlarına başvurulan mağdur … ve tanık polis memurlarının sanığın pasif olarak direndiğini ve eliyle polis memurunun elini sıkıştırması nedeniyle polis memurunun yaralandığını söylemeleri tanık …’in de kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde sanığın aktif direnmesine şahit olmadığını ve bıçağı kullandığını görmediğini söylemesi karşısında, sanığın görevi yaptırmamak için direnme kastıyla hareket ettiğine dair delil olmadığı ve suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin, Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik görülmemiştir. Bu sebeple O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesinin kararında O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.01.2023. tarihinde karar verildi.