Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/28001 E. 2023/654 K. 25.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/28001
KARAR NO : 2023/654
KARAR TARİHİ : 25.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2012 tarihli ve 2012/410 Esas, 2012/1042 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 13.11.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
2. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli 2015/491 Esas, 2016/221 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine ve aynı Kanun’un 51 inci maddesinin üçüncü ve altıncı fıkraları uyarınca sanığın, 2 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Suç tarihinde yolda yürürken sanığın kendisiyle arkadaşlığını bitirmek isteyen mağdurun yanına yaklaşıp konuşmak istediği, mağdurun olumsuz cevabı üzerine cebinden çıkardığı bıçağı mağdurun koluna dayayarak “Ya benimle geleceksin ya da seni öldürürüm.” dediği, mağdurun durumu alttan alarak çorbacıya gitme konusunda sanığı ikna ettiği, birlikte çorbacıya gittikleri, mağdurun sanığı ikna ederek elindeki bıçağı alıp uzağa attığı, mağdurun haber vermesi üzerine polis ekibinin geldiği, bıçağın mağdurun gösterdiği yerde bulunduğu, mağdurun Mahkeme huzurundaki beyanında sanığın bir daha kendisini rahatsız etmemesi için polise haber verdiğini, zorla tutulmasının söz konusu olmadığını belirttiği, olay sırasında hem sanığın hem de müştekinin alkollü olduğu, müştekinin zorla tutulduğunun veya bir yere gitmesinin engellendiğinin sabit olmaması karşısında eylemin silahlı tehdit olarak nitelendirilmesi gerektiği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
2.Sanığın her aşamada üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği yönünde savunma yaptığı anlaşılmıştır.
3.Mağdurun her aşamada istikrarlı anlatımlarda bulunduğu anlaşılmıştır.
4.Mağdur anlatımları ile uyumlu … Devlet Hastanesince tanzim olunan 26.02.2012 tarihli raporu ile mağdurun basit tıbbî müdahale ile giderilir şekilde yaralandığının tespit edildiği.
5.Olay tutanağı ve olayda kullanılan bıçağın bulunduğu yeri gösterir basit kroki dava dosyasında bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükümde;
1.Mağdurla konuşmak isteyen sanığın olay tarihinde yolda yürüyen mağdura yaklaşıp elindeki bıçağı mağdurun boğazına dayayıp “Ya benimle geleceksin ya da seni öldürürüm.” demesi, bu sırada bıçağı mağdurun koluna, omzuna ve bacağına batırması, mağdurun sanığı sakinleştirmeye çalışarak onu çorbacıya gitmeye ikna etmesi, restorana girmeden mağdurun yine sanığın ikna ederek sanığın elindeki bıçağı alıp atması ve restorana girince mağdurun polisi araması şeklinde gerçekleşen olayda sanığın eylemlerinin, 5237 sayılı Kanun’un 109. maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendinden düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,
2.Kabule göre ise; Mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi suretiyle CMK’nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,
Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeminin, kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, temyiz edenin sıfatı yönünden sanığın, sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkının, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca dikkate alınmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.01.2023 tarihinde karar verildi.