YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/28297
KARAR NO : 2023/327
KARAR TARİHİ : 18.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama

Sanık … hakkında kurulan tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin ve sanık … (…) hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2014/122 Esas, 2016/24 Karar sayılı kararı ile,
A. Sanık … hakkında katılan …’a yönelik tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat,
B. Sanık … (…) hakkında katılan …’a yönelik hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat,
Kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekili temyiz isteğinin; tanıkların katılanın beyanı doğruladığı bu nedenle sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde sanık …’un sinkaflı sözlerle katılana hakaret ettiği, katılanı ölümle tehdit ettiği ve katılanın boğazını sıktığı, sanık … (…)’un katılana “Sen erkek misin lan ş…iz.” diyerek ayrıca hakaret ettiğinin iddia edildiği olayda, Yerel Mahkemece, katılanın ve tanıkların beyanlarına itibar edilmeyerek “Şüpheden sanık yararlanır.” ilkesi uyarınca beraat hükümleri kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanık …’un yargılama konusu eylemleri için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bende gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü,
B. Sanık … (…)’un yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bende gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü,
Anlaşılmıştır.
C. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıkların savunmalarının alındığı 11.03.2014 bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.01.2023 tarihinde karar verildi.