YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/28368
KARAR NO : 2023/16386
KARAR TARİHİ : 22.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma, hakaret
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında;
1.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2.5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Tarafların komşu oldukları, katılanın evine giden yolun sanığın evinin önünden geçtiği, sanığın sürekli olarak rahatsız etme kastı ile kendi aracını katılanın geçişine engel olabilecek şekilde yolun ortasına park ederek kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu işlediği, yine olay tarihinde sanığın aracını evinin önüne park etmesi üzerine yolun kapanmış olması nedeniyle katılanla sanığın tartıştıkları esnada sanığın katılana hitaben ”…senin a… korum, şerefsiz…” diyerek hakarette bulunduğu, buna karşılık katılanın da sanığa hitaben ” Senin ananı avradını sinkaf ederim…” demek suretiyle hakaret ettiği iddiası ile kamu davasının açıldığı; Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, sanığın aracını özellikle katılanın huzur ve sükununu bozmak maksadıyla park ettiğine dair dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığından sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı ve olay günü meydana gelen kavgada tarafların karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettiklerinden sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verildiği belirlenmiştir.
2.Sanığın, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği yönünde savunma yaptığı anlaşılmıştır.
3.Katılanın soruşturma ve kovuşturma aşamalarında oluşa ilişkin istikrarlı anlatımlarının bulunduğu belirlenmiştir.
4.Tanıklar …, …, …, … ve …’nin beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.
5.Taraflar arasındaki husumetin konusu olan yola ilişkin olay yeri görgü tespit tutanağı, araştırma tutanağı, basit kroki dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
1.Sanık savunması, katılanın beyanı, tanık beyanları karşısında, Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan verilen beraat kararlarında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.03.2023 tarihinde karar verildi.