Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/28496 E. 2023/171 K. 12.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/28496
KARAR NO : 2023/171
KARAR TARİHİ : 12.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
Tebliğnamede tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, … isimli kişinin bilgi alma tutanağının dosyada mevcut olduğu, tanığın yeniden dinlenmesi ile karar verilmesi gerektiği, tanığa ulaşılamadığı takdirde ise soruşturma aşamasındaki beyanı ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla, usul ve esas yönünden Kanun’a aykırı bulunduğundan kararın sanık aleyhine bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın katılan ile aralarında alacak verecek meselesi olduğu, bu mesele ile ilgili olarak suç tarihinde … Mahallesinde kahvehanede tanık … ile buluştuğu, tanık …’ya, katılanın yanına git, bu parayı ödesin yoksa onu öldürürüm, kiralık katil tuttum” diye katılana iletmesini isteyerek tehdit içerikli sözler sarf ettiği ve sanığın isteği doğrultusunda, tanık …’nın da belirtilen sözleri katılana ilettiği iddia edilmiş, Yerel mahkemece beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Gösterilen gerekçe çerçevesinde Tebliğname’deki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.
O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden;
Sanığın 17.02.2016 tarihli duruşmada ”…Aramızda tapudan kaynaklı bir anlaşmazlık vardır. Olay tarihinde de ben kesinlikle amcama iletilmesi kastı ile parayı versin onu öldürürüm demedim. Yalnızca vermezse kötü olur dedim.” şeklindeki savunması ile soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan …’nin ise, ” Bu parayı ödesin, işin sonunda kötü şeyler olacak.” şeklinde beyanda bulunması karşısında;
Sanık hakkında kurulan hüküm, soruşturma evresindeki anlatımlardan olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisi olduğu anlaşılan tanık usulünce duruşmaya çağrılarak dinlenilmeden veya hukuki dayanağı gösterilip dinlenilmesine gerek bulunmadığına dair bir karar da verilmeden, soruşturma evresinde verdiği ifadesi de duruşmada okunmayarak, 5271 sayılı Kanun’un 206/2, 211/1-c maddelerine aykırı davranılması ve eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında atılı suçtan beraat hükmü verilmesi, nedeniyle hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, … Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının, temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.01.2023 tarihinde karar verildi.