YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/28504
KARAR NO : 2023/1022
KARAR TARİHİ : 13.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık …’ın Temyiz Nedenleri Yönünden;
Hükmü temyiz eden sanığın temyiz isteğinin; yeni doğum yapan eşini tedavi gördüğü hastaneden alarak belirttiği hastaneye götürdüğüne, eşine yanında bulunan kızı ve baldızıyla birlikte refakat ettikleri sırada hastanenin özel güvenliklerinin yukarıya çıkamayacaklarını kaba bir üslupla söylediklerine, eşinin destek alamadan yürüyemeyeceğini belirttiğine, kaba üslup devam ettiğinden aralarında tartışma çıktığına ve olayda darp edilenin kendileri olduğu halde, Yerel Mahkemenin kendilerini cezalandırdığına, ısrarla güvenlik görüntülerini istemelerine rağmen mahkemenin bu talebe ilişkin karar vermediğine, söz konusu kamera görüntülerinin mağdurlar ve meslektaşları tarafından yok edildiğini düşündüğüne, hastanelerde özel güvenliklerin tavırlarından kaynaklanan kavga ve tartışmaların son derece fazla olduğuna, bu hususlar dikkate alındığında beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesinin yasaya aykırı olduğuna, şartları oluşmasına karşın erteleme, seçenek yaptırımlara çevirme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamış olmasının yasaya aykırı olduğuna ve re’sen gözetilecek nedenlerle kararın bozulmasına, yönelik olduğu belirlenmiştir.
B. Sanık …’ın Temyiz Nedenleri Yönünden;
Hükmü temyiz eden sanığın temyiz isteğinin; herhangi bir temyiz nedeni içermeyen dilekçesiyle hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin kaldırılmasına, yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde sanıkların doğum yapan yakınlarını ziyaret için hastaneye geldikleri, güvenlik görevlisi olan mağdurlar tarafından herkesinin aynı anda ziyaret saati haricinde doğum yapan hastanın yanına çıkmalarına izin verilmeyeceği yönündeki uyarıları üzerine tartışma çıktığı ve sanıkların mağdurlara karşı birlikte hareket ederek “Bittin sen peşini bırakmayacağız.” şeklinde sözlerle tehdit edip, mağdur …’e sanık … tarafından basitçe vurmak suretiyle görevi yaptırmamak için direndikleri, iddia ve kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanıkların temyiz sebepleri yönünden; tüm dosya kapsamı ile suçun sübuta erdiğinin kabulüyle mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.
B. Sanık …’ın lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik temyizde;
Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, aynı Kanun’un 51 inci maddesi uyarınca erteleme ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin inanç ve taktirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.
C. Sanıklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanıkların birden fazla güvenlik görevlisine karşı görevi yaptırmamak için direndiği kabul edilmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşılmış,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.02.2023 tarihinde karar verildi.