YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/28694
KARAR NO : 2023/415
KARAR TARİHİ : 19.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi, mağdurun şikâyeti ve ifadesi doğrultusunda, dinlenen tanığın sanık hakkında atılı tehdit suçunu işlediğini doğruladığı, atılı suçun sübut bulduğu ve bu nedenle sanık hakkında mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, beraat kararı verilmesi gerektiğinin kabulü halinde dahi mağdur hakkında iftira suçu, tanık yönünden ise yalan tanıklık suçundan suç duyurusunda bulunmak gerekirken usul ve yasaya aykırı şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmakla; usul ve esas yönünden Kanun’a aykırı bulunduğundan kararın bozulması talebiyle, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü sanığın, mağdurun ikametine giderek, mağdurun kızını kaçıracağını söylediğini, mağdurun da sanığa, kızının evli ve çocuğunun olduğunu, kızını kaçırırsa çok kötü olayların olabileceğini söylediğini, sanığın bunun üzerine mağdura hitaben “Eğer sen bu olayı birilerine anlatırsan seni öldürürüm.” dediği iddia edilmiş, sanık aşamalarda alınan savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş olayın tanığı olan komşu soruşturma aşamasında alınan beyanında sanığın mağdura tehdit içeren sözler söylediğini beyan etmiş ise de tanığın mahkemede alınan beyanında sanığın mağdur ile tartıştığını işittiğini ancak tehdit ettiğini hatırlamadığını ifade etmiştir. Mağdurun sanığı olaydan 2 ay sonra şikayet ettiği, olayın tanığının şikayetten yaklaşık altı ay sonra ifade verdiği ve tanığın mağdurun soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki çelişkili beyanları ve sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi göz önünde bulundurulduğunda sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, mağdur ve tanığın aşamalarda değişen çelişkili beyanları karşısında, sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesinin kararında O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.01.2023 tarihinde karar verildi.