Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/29092 E. 2023/15625 K. 02.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/29092
KARAR NO : 2023/15625
KARAR TARİHİ : 02.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit, kasten yaralama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece;
1. Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ( 5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (c) bendi 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile, tehdit suçundan ise 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.
2.Sanık … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin, sanıkların eylemlerinin hakaret suçu kapsamında değerlendirilmesi gerekirken suçun hukuki nitelendirilmesinde hataya düşülerek tehdit suçundan da mahkumiyet hükmü kurularak fazla ceza tayin edilmesinin bozma nedeni olduğuna yönelik olduğu tespit edilmiştir.
2.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin, sanık …’ün eylemlerinin bütün halde hakaret suçunu oluşturması karşısında sanığın ayrıca tehdit suçundan da mahkumiyetine karar verilerek fazla ceza tayin edilmesinin yasaya aykırı olduğuna yönelik olduğu tespit edilmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde sanık …’ün doktor katılana yönelik iddianamede ileri sürülen sözleri söyleyerek tehdit ve hakaret suçlarını işlediği ve diğer sanık … ile birlikte katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. Olayın gerçekleştiği doktor odasının içini gösteren herhangi bir kamera kaydının bulunmadığı, sadece koridoru gösteren kamera kaydının olduğu, bu kayıttaki görüntülerde, sanıkların olay yerinde bulunan vatandaşlar tarafından tutulduğu ve dışarı çıkarıldıkları tespit edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanıklar Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Hükmolunan netice cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu belirlenmekle, sanıklar müdafisinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık … Hakkında Hakaret ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
1.Sanık müdafii ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yönünden;
Katılanın ve tanıkların aşamalardaki beyanları ile diğer tüm deliller bir arada değerlendirildiğinde, sanık …’ün iddianamede geçen hakaret sözleri dışında katılana yönelik ayrıca ”Ben buraya biraz sonra tekrar geleceğim, a…ına koyacağım.” biçiminde sözler söylediği ve hastaneden ayrıldığı, kamera kayıtlarına göre yaklaşık 35 dakika sonra diğer sanıkla birlikte gelerek katılanı kasten yaraladığı, sanığın anılan bu sözlerinin tehdit amacıyla söylendiği, somut olay açısından eylemin bütün halinde hakaret suçunu oluşturmayacağı değerlendirilerek sanık … müdafiinin ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a.Olayın gerçekleştiği yerin muayene odası olduğunun anlaşılması karşısında, hakaret suçu açısından aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasına göre artırım yapılması,
b.Yukarıdaki bozma sebebine göre hakaret suçundan aleni olarak işlenmediğinin kabulü halinde, her iki suç yönünden; 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde “Basit Yargılama Usulü” düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun’la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir.
V. KARAR
A.Sanıklar Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle yukarıda belirtilen Yerel Mahkeme kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B.Sanık … Hakkında Hakaret ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık müdafiinin ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,
02/03/2023 tarihinde karar verildi.