Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/29168 E. 2023/613 K. 25.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/29168
KARAR NO : 2023/613
KARAR TARİHİ : 25.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Katılanların hazır bulunduğu duruşmada 01.12.2015 tarihinde verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra katılanlar vekili tarafından, 05.01.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, sanık hakkında katılanlara karşı hakaret suçundan neticeten hükmolunan 2180 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici ikinci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin Kararı ile sanık hakkında;
A. Katılanlar … ve …’a karşı hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca neticeten 2.180 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,
B. Katılanlar … ve …’a karşı tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanunun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesine karşın katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi nedeniyle hükmün düzeltilerek onanması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
B. Sanık ve Müdafisinin Temyiz İsteği Yönünden
Sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığı, hakaret suçundan uygulanan adli para cezasında taksitlendirme yapılmadığı ve sair nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılan … ile sanık …’ın resmi nikahlı evli oldukları ancak katılan …’un aile içi geçimsizlik nedeniyle babası olan diğer katılan …’un ikametgahında kaldığı, olay tarihinde sanığın, katılanların bulunduğu apartmanın önüne gelerek katılanlara hitaben “Senin de onların da a…a koyacağım, sizin Allah’ınızı kitabınızı sinkaf edeceğim, sizleri geberteceğim.” şeklinde sözler söyleyerek katılanlara hakaret ve tehditte bulunduğu Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Katılanlar Vekilinin Temyizi Yönünden
Katılanların hazır bulunduğu duruşmada 01.12.2015 tarihinde verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra katılanlar vekili tarafından, 05.01.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, katılanlar vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık Hakkında Katılanlar … ve …’a Karşı Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanunun 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
C. Sanık Hakkında Katılanlar … ve …’a Karşı Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
1. Sanığa yönelik olarak katılanlardan kaynaklanan bir haksız eylemin bulunmadığının anlaşılması karşısında sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına dair,
Yerel Mahkemenin inanç ve taktirinde hukuka aykırılık bulunmadığı,
2. Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 53/4 üncü maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
3. 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun’un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması,
Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
A. Katılanlar … ve … Vekilinin Temyizi Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Hakkında Katılanlar … ve …’a Karşı hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
C. Sanık Hakkında Katılanlar … ve …’a Karşı Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.01.2023 tarihinde karar verildi.