YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/29189
KARAR NO : 2023/355
KARAR TARİHİ : 18.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığa savunma hakkının kullandırılmadığı, sanık ile mağdurun ilişkisinin yoğun bir şekilde devam etmekte olup mağdurun sanık tarafından tehdit edilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, takdir hakkının subjektif şekilde sanığın aleyhine kullanıldığına, takdiri indirim ve hükmün açıklanmasının geriye bırakılması hükümlerinin keyfi şekilde uygulanmadığına, sanığın soyut iddialarla cezalandırıldığına, kararın usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerektiği, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın aldığı alkolün etkisi ile mağduru darp ettiği, aynı olayın devamı içerisinde bıçak ile mağdurun yüzünü çizmekle ve öldürmekle tehdit ettiği, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde,
A. Temyiz sebebi olarak ileri sürülen savunma hakkının kullandırılmaması yönünden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6 ncı maddesinde de güvence altına alınan adil yargılanma hakkının ihlali sonucuna sebebiyet verecek ve böylece Anayasa ve uluslararası sözleşmelerde güvence altına alınan savunma hakkının kısıtlanması sonucuna neden olacak koşulların incelemeye konu olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından, lehe hükümlerin subjektif olarak uygulanması yönünden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, aynı Kanun’un 51 inci maddesi uyarınca erteleme, 62 nci maddesi uyarınca takdiri indirim ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair,
Yerel Mahkemenin inanç ve taktirinde hukuka aykırılık bulunmadığı,
B. Mağdurun tüm aşamalardaki beyanlarında sanığın eylemini silahla gerçekleştirdiğine ilişkin bir anlatımı bulunmadığı gibi iddianamede de sanığın tehdit eyleminde silah kullandığına ilişkin bir nitelendirmenin yer almadığı gözetilmeden, herhangi bir gerekçe de gösterilmeden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
C. Uygulamaya göre sonuç hapis cezasının 1 yıl 6 ay yerine 1 yıl 8 ay olarak fazla belirlenmesi,
Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.01.2023 tarihinde karar verildi.