Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/29208 E. 2023/132 K. 11.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/29208
KARAR NO : 2023/132
KARAR TARİHİ : 11.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/506 Esas, 2016/161 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyizinin, verilen beraat kararıyla sanığın daha da mütecaviz olacağı, sunulan belgelerden sanığın beraat etmesinin isabetli olmadığı, sanığın ceza infaz kurumundan tehdit ve hakaretlerine devam ettiği ve beraat kararının sanığı cesaretlendirdiği, sanığın başka bir mahkemede mahkum olurken bu kez beraat karar verilmesinin mübayenet oluşturduğu, bu nedenlerle dosyanın yeniden incelenerek bozulması talebine yönelik olduğu.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, ablasından para istediği ablasının vermemesi üzerine ablasının eşi olan katılana telefonda hakaret ve tehditte bulunduğu iddiası ile açılan davada Yerel Mahkemece sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanığın hakaret ve tehdit eylemlerini gerçekleştirdiğine ilişkin katılanın soyut iddiası dışında delil bulunmadığı, katılanın telefon konuşmasını duyduğunu belirttiği sanığın kardeşi ve katılanın eşi olan tanığın ise tanıklıktan çekindiğinin anlaşılması karşısında Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/506 Esas, 2016/161 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/01/2023 tarihinde karar verildi.