YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/29496
KARAR NO : 2023/185
KARAR TARİHİ : 16.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2016/84 Esas, 2016/267 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafisinin temyiz isteği, görgü tanığı bulunmayan olayda, taraf beyanları dışında delil bulunmadığına, “Şüpheden sanık yararlanır” ilkesi gereği sanığın beraat etmesi gerektiğine ve verilen mahkumiyetin seçenek yaptırımlara çevrilmemesinin hatalı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, sanığın katılanı telefonla aradığı, görüşmeleri sırasında “Sen nasıl bir insansın, sen hayvansın, şerefsizsin, sen neden babamı arıyorsun, gerekirse babamla ikinizi de keserim, bir çuvala koyar denize atarım, bundan sonra babamı aramayacaksın, ben gelecem o dükkanı başına yıkacam, o dükkanı sana kapatıracam, ovaakçada tutmayacam, senin istediğin parayı gel vereyim, sen benim babamın parasını istiyorsun, seni kocan kendi yatağında başkasıyla yakaladı” diyerek hakaret ve tehdit ettiği ve bu şekilde atılı suçları işlediği sabit görüldüğünden duruşma aşamasındaki inkara yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. 6763 sayılı Kanunun 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun’un 106/1 inci maddesi kapsamındaki tehdit suçu uzlaştırma kapsamına alınmış olmakla, 5237 sayılı Kanun’un 2 ve 7 inci maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
B. Uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise, 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251/1 inci maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, bozmayı gerektirmiştir.
C. Sanık müdafisinin mahkumiyet hükmünün 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğine ilişkin temyiz isteği yönünden ise, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine ve sanığın sabıka kaydına göre, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz sebebinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (A) ve (B) bendlerinde açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2016/84 Esas, 2016/267 Karar sayılı kararına yönelik sanık … müdafisinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.01.2023 tarihinde karar verildi.