YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/29699
KARAR NO : 2023/492
KARAR TARİHİ : 23.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,
B. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi
Katılan tarafından soruşturma aşamasında sunulan ses kaydına ilişkin 07.12.2015 tarihli tutanağın kararda tartışılmadığı ve kararın usul ve Yasaya aykırı olup bozulması gerektiği vesaire;
B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi
07.12.2015 tarihli tutanak ile sanığın katılana yönelik telefonda söylediği hakaret ve tehdit içerikli sözlerin kayıt altına alınmış olması ve bu nedenle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, delil yetersizliği nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu vesaire; ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, katılanı telefonla arayarak tehdit ve hakaret içerikli sözler söylediği iddia edilmiş, Yerel Mahkemece ”Her hangi bir görgü tanığı veyahut kamera kaydı olmadığı anlaşılmakla, sanığın salt katılanın soyut iddiası ile cezalandırılması hakkaniyet gereği uygun görülmeyerek, sanığın ısrarlı savunmaları da nazara alınarak, sanığın üzerine atılı tehdit ve hakaret suçlarını işlediğine dair dosyada mahkumiyeti için her türlü şüpheden uzak, kesin, yeter ve inandırıcı delil bulunmadığı.” kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Katılan Vekilinin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden Yapılan İncelemede
Katılanın aşamalarda istikrarlı beyanda bulunması ve katılan tarafından dosyaya sunulan ses kaydına ilişkin tutanak içeriğinde bir erkek şahsın iddianamedeki tehdit ve hakaret içerikli sözleri söylediğinin belirtilmesi karşısında; kayda alınan sesin sanığa ait olup olmadığı araştırıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen karara yönelik katılan vekili ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.01.2023 tarihinde karar verildi.