YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/29865
KARAR NO : 2023/148
KARAR TARİHİ : 11.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2015 tarihli ve 2015/584 Esas, 2015/1372 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106 nci maddesinin ikinci fıkrası, (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Tebliğnamede tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; savunma hakkının kısıtlandığına, apartman yöneticisinin dinlenmediğine, suçun vasıflandırılmasında hataya düşüldüğüne, silahla tehdit suçunun oluşmayacağına, hedef gözetilmediğine, 43/2. Maddesinin uygulanmasının uygulama yeri olmadığına, müvekkili lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, bu nedenlerle ve res’en dikkate alınacak nedenler kapsamında hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık ile mağdurlar arasında akrabalık ilişkisi bulunduğu, sanığın kayınbiraderlerinin eşleri ile ilişkisi olduğu yönünde dedikodu çıkarttığını düşündüğü mağdur … ile görüşmek istediği, olay gecesi saat 20:00 sıralarında aracındaki ses ve gaz fişeği atan kuru sıkı olarak tabir edilen tabancayı alarak …’ın 7. Kattaki dairesinin önüne gittiği, burada yüksek sesle bağırarak bir kez yukarı doğru ateş ettiği, daha sonra zile bastığı ve …’yi sorduğu, mağdur …’nun evine girerek ev içinde üç kez havaya ateş ettiği bu haliyle sanığın tehdit suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Bozma sebebi yapılan gerekçe çerçevesinde Tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Savunma hakkının kısıtlandığına, tanığın dinlenmediğine, TCK’nın 43/2. Maddesinin uygulanmaması gerektiği yönleriyle kararda bir isabetsizlik görülmediği, sanığın tehdit suçunu işlediğine dair Mahkemesinin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı ve sanık müdafiinin bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
Sanığın aşamalardaki savunmaları dikkate alınıp olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre, TCK’nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2015 tarihli ve 2015/584 Esas, 2015/1372 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.01.2023 tarihinde karar verildi.