Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/29867 E. 2023/368 K. 18.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/29867
KARAR NO : 2023/368
KARAR TARİHİ : 18.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2013 tarihli ve 2012/573 Esas, 2013/855 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun’un (5237 sayılı Kanun) 106 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (c) bendi, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine çektirilmesine karar verilmiştir.
2. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2013 tarihli ve 2012/573 Esas, 2013/855 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 20.05.2019 tarihli ve 2015/5742 Esas, 2019/9315 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.
3. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2019 tarihli, 2019/471 Esas ve 2019/785 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, (a) ve (c) bendi, 62 inci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine çektirilmesine karar verilmiştir.
4. Tebliğname’de tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, hükmü temyiz ettiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mağdur ile sanık … arasında geçmişe dayalı anlaşmazlık bulunduğu, sanığın hakkında karar kesinleşen diğer sanık … ile suç tarihinde fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek adli emanette kayıtlı ve silahtan sayılan tiner şişesi, üstübü ve soda şişeleri ile ele geçirilemeyen ekmek bıçağı ile müştekinin terzilik yaptığı dükkanın önüne geldikleri, burada sanık …’ün “Senin dükkanını yakacağım, davanı geri alacaksın değilse iş yerini yakacağım.” şeklinde sözler sarfettiği, silahla birlikte tehdit suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın olay yerinde suçta kullanılan bıçak ve malzeme ile yaralanması katılan anlatımı ve tanık beyanları karşısında atılı suçun sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı,
2. Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
3. … Asliye Ceza Mahkemesinin kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen ilk hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edilip Yargıtay 4. Ceza Dairesi tarafından bozulmasından sonra, “cezayı aleyhe değiştirme” yasağına aykırı olarak, 5275 sayılı Kanun’un 108. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın daha az hapis cezası olan bozma önceki hükümde tekerrüre esas alınan ilamdaki hapis cezası esas alınarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek, 1412 sayılı Kanun’un 326 ıncı maddesinin son fıkrasına muhalefet edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
4. (3) numaralı bentte gösterilen gerekçe çerçevesinde Tebliğname’deki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle … Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkralarından tekerrür uygulamasına ilişkin bölümlerden sonra gelmek üzere 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağı ilkesi gözetilerek sanığın 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın … Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/377 Esas, 2011/339 Karar sayılı ilamındaki 3 ay 10 gün hapis cezası esas alınarak belirlenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.01.2023 tarihinde karar verildi.