YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/30027
KARAR NO : 2023/17583
KARAR TARİHİ : 26.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Fuhuş

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanıklar hakkında ayrı ayrı fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 saylı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıkların ortak dilekçe ile yaptıkları temyiz başvurusunda, Mahkemece verilen hükümlerin usul ve Yasa’ya aykırı olmaları sebebiyle bozulmasını talep ettikleri belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanıkların karı koca olup mağdurun kalacak yeri bulunmadığından sanıkların evinde kaldığı, mağdurun 10-12 gün süreyle fuhuş yaptığı, sanıkların araç kiralayarak mağduru fuhuş yapması için …, … Bulvarına, Merkez Park ve … İş Merkezi civarına götürdükleri, mağdurun buradan temin ettiği erkek şahıslarla para karşılığı cinsel ilişkiye girdiği, sonrasında sanıkları arayarak kendisini almalarını istediği, sanıkların da her seferinde mağduru fuhuş yapacağı yere götürdükleri ve tekrar aldıkları, bu şekilde üzerlerine atılı fuhuş suçunu işledikleri şeklinde iddia olunan olayda, Yerel Mahkemece sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetleri yönünde hükümler kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanıkların Temyiz Sebepleri Yönünden
Mağrurun, para karşılığı cinsel ilişkiye girdiği yere sanıkların araçla bıraktıkları ve aynı gün gece saatlerinde aynı yerden yine sanıklar tarafından aynı araçla alındığının tespit edildiği 27.04.2015 tarihli olay tutanağı, mağdur … ve tanık …’nin soruşturma aşamasında alınan beyanları ve tüm dosya kapsamından, mağdurun ve tanığın kovuşturma aşamasındaki çelişkili beyanlarının sanıkları suçtan kurtarmaya yönelik olduğu belirlendiğinden, sanıkların adı geçen mağdura kendi rızası dahilinde para karşılığı cinsel ilişkiye girmesi için imkan sağladıkları anlaşılmakla, sanıkların üzerlerine atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Sair Hususlar Yönünden
Sanıklara yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanıkların mağdura yönelik fuhuş suçunu değişik zamanlarda birden fazla kez işlemelerine karşın, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmakla, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar hakkında, Yerel Mahkemece verilen hükümlerde sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştirilen kısım dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.04.2023 tarihinde karar verildi.