Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/31056 E. 2023/15724 K. 07.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/31056
KARAR NO : 2023/15724
KARAR TARİHİ : 07.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, dayanak maddeler gösterilmeksizin ceza tertibine yer olmadığına dair karar verilmiştir.
Tebliğnamede hakaret suçundan kurulan hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteği; kız kardeşini rahatsız etmesi sebebiyle ilk haksız hareketin sanık tarafından gerçekleştirildiğine, buna ilişkin deliller Yerel Mahkemece toplanmadan eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulduğuna, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde katılanın, kız kardeşini rahatsız ettiğini düşündüğü sanığı kasten yaralaması üzerine sanığın tepki olarak hakaret suçunu işlediğinin, adli muayene raporu, sanık savunması, katılan ve tanıkların anlatımları ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın hakaret eylemini kasten yaralama suçuna tepki olarak gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 129 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken, kısa kararda ” Sanığın kendisine karşı işlenen haksız fiile tepki olarak atlı suçu işlediği kanaatine varılmış olmakla hakkında hakaret suçundan ceza tertibine yer olmadığına. ” şeklinde hüküm kurulması,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan bir numaralı bentten ” kendine karşı işlenen haksız fiile tepki olarak atılı suçu işlediği kanaatine varılmış olmakla sanık … hakkında hakaret suçundan CEZA TERTİBİNE YER OLMADIĞINA” ibaresi çıkartılıp ” sanık …’un hakaret suçunu kasten yaralama suçuna tepki olarak işlediği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresi eklenmek suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.03.2023 tarihinde karar verildi