YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/31101
KARAR NO : 2023/979
KARAR TARİHİ : 09.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Fuhuş

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 saylı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 5 kez 2 yıl 1 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyizinin, hükümlerin usul ve Kanun’a aykırı olduğu, mağdur ve tanık beyanlarından başka hiçbir somut delil bulunmadığı, sanığın mağdurlar gibi erkeklerle para karşılığı fuhuş yapmakta olduğunu, diğer mağdurlara yönelik fuhuş konusunda aracılığının bulunmadığı, mağdurların kovuşturma aşamasında dinlenilmeleri gerektiği halde dinlenilmeden eksik araştırma sonucu hüküm verildiği, dinlenen tanıkların beyanlarında sanığın, kadınlarla tanışmaları için para talep etmeden vesile olduğunu söyledikleri dikkate alınarak sanığa atılı suçun unsurlarının oluşmadığının kabulü gerektiği, bu nedenlerle ve re’sen tespit edilecek sebeplere hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
İhbar üzerine sanık tarafından kiralanan adrese gidildiğinde yabancı uyruklu mağdurelerin bulunduğu ve söz konusu mağdurelerle ilişki kurmak üzere sanığın yönlendirmesi ile tanık …, …, …, … ve … isimli kişilerin tespit edildiği, mağdurların beyanlarında sanığın aracılığı ile müşteri bulup ilişki karşılığında elde edilen paranın sanıkla paylaşıldığı ve mağdurların bulunduğu evin ihtiyaçların sanık tarafından karşılandığı hususlarının belirlendiği inceleme konusu olayda, sanığın kısmi ikrarı, mağdur ve tanık beyanları, teşhis tutanağı, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından mağdurlar …, …, …, … ve …’nın birbirini doğrular ve aynı yöndeki beyanları ile sanığın adı geçen mağdurelere kendi rızaları dahilinde fuhuş yapmak için yer ve müşteri temin ettiği, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği kabul olunarak Yerel Mahkemece sanığın her mağdura yönelik fuhuş suçundan ayrı ayrı mahkumiyeti yönünde hükümler kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Mağdurların yabancı uyruklu olmaları nedeniyle temin edilemedikleri ve sınır dışı edildiklerine ilişkin verilen emniyet yazıları kapsamında beyanlarının alınamadığı ve adreslerinin de bulunmadığı anlaşıldığından mağdurların dinlenilmelerinden vazgeçilerek soruşturma aşamasındaki ifadeleriyle yetinildiği anlaşılmakla, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmadığı, tüm dosya kapsamı, mağdurlar …, …, …, … ve …’nın birbirini doğrular ve aynı yöndeki beyanları ile sanığı ayrı ayrı teşhis etmeleri, dinlenen tanıklar …, …, …, … ve …’nın anlatımlarının da mağdur beyanlarıyla uyumlu olduğunun anlaşılması ve Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen diğer deliller karşısında sanığın üzerilerine atılı fuhuş suçunu işlediği sabit görülmekle, hakkında mahkûmiyet kararları verilmesi yönünde Yerel Mahkemenin inanç ve taktirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
B. Sair Hususlar Yönünden
Sanığa yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın mağdurlara yönelik fuhuş suçunu değişik zamanlarda birden fazla işlemesine karşın, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık hakkında Yerel Mahkemece verilen hükümlerde sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştirilen husus dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.02.2023 tarihinde karar verildi.