YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/31174
KARAR NO : 2023/1015
KARAR TARİHİ : 13.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ve aynı Kanun’un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62, 53 ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına , verilen cezanın 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine ve 2 yıl süreyle denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir.
Tebliğname’de hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafii hükmü süre tutum dilekçesiyle temyiz etmiştir. Temyizinde gerekçe bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü … İl Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünde kontrol görevlisi olarak çalışan katılanlar, … balıkçı barınağında bulunan ve avlanmada yasaklanan ağları, balıkçı teknesinden alarak kendi araçlarına yükledikten sonra, burada bulunan sanık … ve temyiz dışı sanıkların ağlarını geri almak istemeleri nedeniyle çıkan tartışma sırasında ağlarının alınmasını engellemek amacıyla görevli memurlara direndikleri, bu sırada ağları çekmeye başladıkları ve vermek istemedikleri, çevik kuvvetin müdahalesi üzerine kaçmaya başladıkları ve yerde bulunan taşları alarak görevlilere atmak istedikleri iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinde “Görevi yaptırmamak için direnme.” başlığıyla “Seçenekli hareketli.” ve “Amaçlı bir fiil.” olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının “Cebir veya tehdit.” şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, … İl ve Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünde kontrol görevlisi olan katılanların aşamalardaki beyanlarında sanığın kendilerine yönelik cebir ve tehdit içeren bir davranışından bahsetmemeleri, 16.07.2014 tarihli ve kolluk görevlileri tarafından düzenlenen tutanakta ise olay yerinde bulunan şahısların kontrol görevlisi olan katılanlara değil de olaya müdahale eden kolluk görevlilerine yönelik olarak taşları ellerine aldıklarının belirtilmesi, yine olay anına ilişkin kamera görüntülerine ilişkin bilirkişi raporunda da sanık …’ın görevlilere “Çekilin bak Allah aşkına çekilin, bak abicim benim ağlarımı alamazsınız.” dediği ve polislerin önünden geçerek ağları araçtan indirmeye çalıştığının tespit edilmesi ve başka bir eyleminden bahsedilmemesi karşısında, görevi yaptırmamak için direnme suçunda aranan cebir veya tehdit unsurlarının somut olayda ne şekilde oluştuğu açıklanmadan sanık hakkında yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması bozmayı gerektirmiştir.
2. Kabule göre de, eylemin silah niteliğinde sayılan taş ile işlendiği kabul edilmesine karşın, 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi Kanun’a aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykrı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.02.2023 tarihinde karar verildi.