YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/31724
KARAR NO : 2023/11713
KARAR TARİHİ : 21.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret
Sanık … hakkında hakaret suçundan hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Diğer sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile;
A. Sanık … hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen hakaret suçundan, aynı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı,
B. Sanık … hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile aynı Kanun’un 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 1.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
C. Sanık … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinde düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat,
D. Sanık … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen hakaret suçundan, aynı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyizinin, sanık … ve … hakkında kurulan hükümler bakımından mağdur taraf hakkında sanıklara yönelik hakaret iddiasının bulunmaması karşısında karşılıklı hakaret nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen kararların usul ve Yasa’ya aykırı olduğuna, sanık … hakkındaki hükmün gerekçesinde 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin uygulandığının belirtilmesi karşısında 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin uygulanmaması suretiyle adli para cezasına hükmolunarak, gerekçeyle hüküm arasında çelişki oluşturulduğu, sanık …’in mağdur …’e karşı hakaret suçunu işlediği tanıklar … ve …’nün beyanları ile sabit olmasına rağmen sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve Yasa’ya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Taraflar arasında arazi ve hayvan otlatma mevzularından dolayı anlaşmazlık olduğu, olay günü hayvan otlatmaktan gelen mağdur sanıklar … ve …’in mağdur sanık … ve sanık … ile karşılaştıkları, …’in yeğeni olan …’e “Anasını avradını s..nkaf ettiğim, neden burada hayvanlarını otlatıyorsun.” demek suretiyle, …’in …’e “o…pu” demek suretiyle, …’ …’in de …’e “k..cık” demek suretiyle, sanık …’in ise …’e “Ananı avradını s..kaf ederim.” demek suretiyle alenen hakarette bulunduklarının iddia olunması karşısında, sanıklar … ve … hakkında hakaretin karşılıklı olması nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığı, sanık … hakkında suçun sübut bulduğunun kabulüyle mahkumiyet kararı, sanık … hakkında sanığın cezalandırılması için her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delilin olmaması nedeniyle beraat kararları verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık … Hakkında Kurulan Hükümde
Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık … Hakkında Kurulan Hükümde
1. Sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanığın suçlamayı kabul etmemesi, mağdurun duruşmada sanığın kendisine hakaret ettiğini duymadığını beyan etmesi ve tanıkların iddiayı doğrulamamaları karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
C. Sanıklar … ve … Hakkında Kurulan Hükümlerde
Sanık …’in mağdur …’e, sanık …’in mağdur …’e karşı hakaret suçunu işlediklerinin iddia ve kabul olunduğu olayda, mağdur … hakkında sanık …’e karşı, mağdur … hakkında sanık …’e karşı hakaret suçunu işledikleri yönünde bir iddianın ya da mağdur veya tanık beyanının bulunmaması karşısında tarafların birbirlerine karşılıklı olarak hakarette bulunduklarının kabulüyle sanıklar hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,
Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
A. Sanık … Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık … Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
C. Sanıklar … ve … Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.02.2023 tarihinde karar verildi.