YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/32694
KARAR NO : 2023/16922
KARAR TARİHİ : 05.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Fuhuş

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2012 tarihli ve 2010/1540 Esas, 2012/21 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği bu kararın 21.03.2012 tarihinde kesinleştirildiği anlaşılmıştır.
2. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2014/442 Esas, 2015/565 Karar sayılı kararı ile sanığın tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün yukarıda belirtildiği şekilde aynen açıklanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteğinin; taksicilik yaparken hükümde ismi geçen kadınları sağa sola parası karşılığında götürdüğüne fakat fuhuş yaptıklarını öğrendiğine, yaptığı işten pişman olduğuna, hiç bir kusurunun olmadığına, savunmasına itibar edilmediğine, lehine olan maddelerin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın mağdur …’yi fuhuş yapmaya teşvik etmek, bunun yolunu kolaylaştırmak, fuhuş için aracılık etmek, yer temin etmek, fuhşa sürüklediği mağdurun kazancından kısmen veya tamamen geçimini sağlamak suretiyle üzerine atılı fuhuş suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
2. Sanığın, kovuşturma aşamasında inkâra yönelik savunma yaptığı ve aşamalardaki savunmalarının çelişkili olduğu anlaşılmıştır.
3. Tanıklar …, …, …, …’nın beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın soruşturma aşamasındaki savcı huzurunda ve Asayiş Büro Amirliğinde müdafii huzurunda alınan ve birbiri ile uyumlu olan anlatımları, dosya içerisindeki mağdur …’nin ve tanıklar …, …, …, …’nın beyanları, oluş, incelenen dava dosyası içeriği karşısında sanığın eyleminin sübuta erdiğine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüş, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
2. Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı mağdura yönelik birden fazla kez fuhuş suçunu işlemesi nedeniyle hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.04.2023 tarihinde karar verildi.