Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/32737 E. 2023/838 K. 07.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/32737
KARAR NO : 2023/838
KARAR TARİHİ : 07.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun ) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık … hakkında hakaret suçundan, sanık … hakkında ise tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, sanığın üzerine atılı hakaret ve tehdit suçlarını işlediğinin sabit olduğuna ve cezalandırılması gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık … hakkında aralarında husumet bulunan katılana yönelik iş hanının girişinde “Şerefsizler, bizden ne parası istiyorsunuz, biz kuralları biliyoruz.” şeklinde alenen hakaret ettiği, sanık …’in eşi olan ve bağ evinde kalmakta olan sanık … hakkında ise katılanın babası tanık …’ya “Oğluna söyle bağa gelsin görüşelim.” şeklinde sözler söyleyerek katılanı gıyabında tehdit ettiği iddialarıyla kamu davaları açılmıştır.
IV. GEREKÇE
1.Sanıkların üzerlerine atılı suçları kabul etmemeleri ve dinlenilen tanıkların da sanıkların hakaret ve tehdit niteliğinde söz söylediğine yönelik anlatımlarda bulunmamaları karşısında, katılanın soyut beyanı dışında, her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanıklar hakkında beraat kararları verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.02.2023 tarihinde karar verildi