YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/32766
KARAR NO : 2023/2651
KARAR TARİHİ : 14.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın suçu işlemediğine, olayda tanık olarak dinlenen diğer polis memurunun olayı bizzat görmediğine ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Özel halk otobüsü şoförü olan sanığın, trafikte uygun olmayan yerde otobüsü durdurarak yolcu beklediği, görevli polis memuru olan katılanın aracı yoldan çekmesi konusunda uyarmasına rağmen sanığın çekmediği, katılanın otobüsün içine girerek işlem yapmak istemesi üzerine sanığın aracın anahtarını takarak çalıştırmak istediği, katılanın sanığın kaçmasını engellemek amacıyla anahtarı almak için müdahale ettiği sırada sanığın vermemek için direndiği ve katılanın elini basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, bu suretle sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği, Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanık müdafiinin suçun oluşmadığına, beyanına itibar edilen tanığı olayı bizzat görmediğine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanığın kaçmak için aracın anahtarını taktığı sırada katılanın müdahale ettiği ve elinden yaralandığı, araçtan inen katılanın eline ne olduğunu soran tanık …’ye sanığın anahtarı vermemek için elini yaraladığını beyan ettiği, yaralanmaya ilişkin adli muayene raporunun bulunması ile birlikte değerlendirildiğinde Mahkemenin kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı
Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.02.2023 tarihinde karar verildi.