YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/32970
KARAR NO : 2023/3838
KARAR TARİHİ : 15.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanun’u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 62 nci maddesi uyarınca 6.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, ses kaydının kendisine ait olmadığı, bu yönde bir araştırma yapılmadan karar verildiği, 6.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği halde taksitlendirmeye ilişkin hüküm fıkrasında cezasının 7.000,00 TL biçiminde yazılarak kararda çelişki oluşturulduğu ile atılı suçu işlemediğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, yürütülen bir soruşturma nedeniyle kardeşinin ifade vermesi gerektiğini telefonla kendisine bildiren jandarma görevlisi olan katılana söylediği “Uzmansın lan, yüzbaşını bağla, terbiyesizlik yapma, hepi topu uzmansın, sen kimsin, senin sülaleni sinkaf ederim.” biçimindeki sözü ile hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, oluşu iddianamedeki gibi kabul ederek sanık hakkında mahkumiyet kararı vermiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Suçu İşlemediği ile Ses Kaydına Yönelik Temyiz Nedenlerinin İncelemesinde
Suçta kullanılan telefon hattının sanığa ait olması, katılan bu telefonu aradığında sanığın, kendisini ilgili kişinin abisi olarak tanıtması ve ses kaydına konu sözlerin katılanın 20.03.2015 tarihli savcılık ifadesinde tutanağa bağlanmış olması karşısında, sanığın bu yöndeki temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
B. Sair Nedenler ile Sanığın Para Cezasının Miktarına Yönelik Temyiz Nedenlerinin İncelenmesinde
1.5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile aynı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca belirlenen 304 gün karşılığı adli para cezasının, aynı Kanunun 52 nci maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında 350 günün, günlüğü 20,00 TL ile çarpımı ile 6.080,00 TL adli para cezasının tayin edilmesinden sonra bir sonraki taksitlendirmeye ilişkin hüküm fıkrasında sanığın 7.000,00 TL adli para cezasının 24 taksit halinde ödenmesine karar verilerek, adli para cezasının miktarına dair kararda çelişkiye düşülmesi,
2.Tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında seçimlik ceza öngörülen hakaret suçunda temel ceza belirlenirken doğrudan adli para cezasının tercih edilmesi suretiyle 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
3.7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’u ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanunun 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle karara yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.02.2023 tarihinde karar verildi.