YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/33721
KARAR NO : 2023/14981
KARAR TARİHİ : 23.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yukarıda esas ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla; sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.12.2020 tarih ve 2016/9562 sayılı Tebliğnamesiyle hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizinin; hükmün usul ve Yasa’ya aykırı olduğu, olayın savunmasında belirttiği şekilde gerçekleştiği, üzerine atılı suçu işlemediği halde mahkumiyet kararı verildiği, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartları oluştuğu halde uygulanmadığı, şartları oluştuğu halde seçenek yaptırımlara çevrilmemesinin usul ve Kanun’a aykırı olduğu, bu nedenlerle ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Şikayetçinin ilçe Jandarma Komutanlığında görevli olduğu, olay günü sanığın D 100-E 80 karayolu üzerinde İran’a gitmek üzere bekleyen tır araçlarını hatalı sollama yaparak karayolu üzerinde 3 üncü tır sırası oluşturduğu, şerit ihlali yaptığı, şikayetçi tarafından bu durum nedeniyle uyarıldığı ve evraklarının istendiği, sanığın evraklarını görevli şikayetçiye vermediği, akabinde iki eliyle müştekinin yakasından tutarak iteklediği şeklinde iddia olunan olayda, Yerel Mahkemece sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul olunarak mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
1. Suçun Sübutuna Yönelik Temyizde
Tüm dosya kapsamı, şikayetçinin aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile dinlenen tanıklar … ve …’nin beyanlarında, sanığın olay günü şikayetçinin üzerine yürüyerek iki eliyle göğsünden iteklediğini söylemeleri ve daha önceden sanıkla aralarında husumet bulunmadığı anlaşılan şikayetçinin sanık hakkında iftira atmasını gerektirir bir durum bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair Mahkemesinin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı,
2. Lehe Hükümler Uygulanması Gerektiğine Yönelik Temyizde
Sanığın adlî sicil kaydı incelenmek suretiyle suç işleme eğilimi dikkate alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesindeki takdiri indirim nedenlerinin ve aynı Kanun’un 50 inci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
B. Sair Hususlar Yönünden
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 51/1-b maddesi gereğince “suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşup oluşmadığı” hususu değerlendirilmeden, “Sanığın sabıka kaydının bulunması nedeniyle…” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
Yukarıda açıklanan nedenle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.02.2023 tarihinde karar verildi.