YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/33771
KARAR NO : 2023/2616
KARAR TARİHİ : 14.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Fuhuş

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında mağdurlara karşı fuhuş suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyizinin sanığın atılı suçu işlemediğine, suç kastının olmadığına, mağdur sayısınca ceza verilmesinin usul ve Kanun’a aykırı olduğuna vesaireye yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü Ahlak Büro Ekibine yapılan ihbar üzerine verilen telefon numarası görevli polis memuru tarafından arandığında kendisini “…” olarak tanıtan sanık ile görüşüldüğü, polis memurunun müşteri sıfatıyla sanıkla pazarlık yaptığı, polis memurunun iki kişi olduklarını beyan etmesi üzerine sanığın da iki kişi olduklarını belirttiği ve kişi başı 70,00 TL’den toplamda 140,00 TL’ye anlaşma sağlandığı, polis memurlarının durum hakkında nöbetçi Cumhuriyet savcısına haber verdikleri ve aldıkları talimat doğrultusunda sanığın belirtmiş olduğu adrese gittikleri, sanığın yine kendisini “…” olarak tanıtarak görevli polis memurlarını karşılayarak eve davet ettiği, polis memurlarınca yapılan gözlemde söz konusu evin iki oda bir salondan oluştuğu, odalarda çift kişilik yatakların bulunduğu, müşteri olarak bekleyen dört kişinin olduğu ve mağdurlar … ile …’nun salonda olduğunun görüldüğü, sanığın polis memurlarını mağdurlar ile tanıştırdığı, mağdurlardan birisinin fuhuş için anlaşılan 70,00 TL parayı elden aldığı, diğer mağdurun ise ilk işlemden sonra alacağını beyan ettiği, görevli polis memurlarının fuhuş için mağdurlarla odalara girdikten sonra polis kimlik kartlarını gösterdikleri ve sanığı yakaladıkları olayda, sanığın üzerine atılı her iki mağdura karşı ayrı ayrı fuhuş için yer temin etme suçunu işlediği kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın polis memurları olan tanıkları mağdurların fuhuş yapması için temin ettiği eve yönlendirip fuhuş konusunda anlaşma yapması, mağdur sayısı, mağdur beyanları, tanık beyanları, suç tarihli olay tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı,
Belirlenerek yapılan incelemede sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.
B. Sair Yönlerden
Sanığa yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.02.2023 tarihinde karar verildi.