YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/33796
KARAR NO : 2023/2645
KARAR TARİHİ : 14.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddenin ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, mahkeme kararının tekrardan incelenmesi gerektiğine , vesaire ilişkindir
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, hakkında yasal işlem yapmak isteyen katılan polis memuru …’in üzerine aracını sürerek olay yerinden kaçması akabinde kendisini takip eden katılanlar … ve …’nun içinde bulunduğu resmi ekip aracını sıkıştırarak aracın yoldan çıkmasına ve katılan polis memuru …’nun basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir ölçüde yaralanmasına neden olması şeklinde gerçekleştirdiği eylemlerinin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Sanığın hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan … 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu olduğunun anlaşılması karşısında, 02.11.2015 tarihli duruşmada bizzat hazır edilmeyerek mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun’un 196 ncı maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,
2.Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini silahtan sayılan araç ile işlemesine karşın 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,
Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.02.2023 tarihinde karar verildi.