YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/33798
KARAR NO : 2023/2646
KARAR TARİHİ : 14.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 5.880 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.Sanığın süre tutum dilekçesiyle kararı temyiz ettiği anlaşılmıştır.
B.Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlemediğine, işlediği kabul edilirse 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılanın … İcra Müdürlüğü’nün 2013/5893 esas sayılı dosyasında alacaklı vekili olduğu ve olay günü sanığın bulunduğu eve menkul haczi için gittiği, eve girme konusunda sanık ile katılan arasında tartışma yaşandığı, haciz işlemini icra memurunun tek başına tamamlamasından sonra sanığın katılana yönelik “Embesiller.” diyerek hakaret ettiğinin, sanığın soruşturma aşamasında dolaylı kabul içeren savunması ve tarafsız tanık olan …’nın beyanıyla sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A.Sanığın hakaret suçunu işlemediğine yönelik temyizde
Tüm dosya kapsamı, katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller karşısında sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediği sabit görülmekle, hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B.Haksız tahrik uygulanması gerektiğine yönelik temyizde
Temyiz sebebi olarak ileri sürülen 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.
C.Sair Yönlerden
1.Sanık hakkında kurulun hükümde 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uygulanırken hesap hatası yapılarak sonuç adli para cezasının “6.080 TL” yerine “5.880 TL” olarak eksik tayin edildiği,
2.17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun’la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.02.2023 tarihinde karar verildi.