Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/34795 E. 2023/3306 K. 15.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/34795
KARAR NO : 2023/3306
KARAR TARİHİ : 15.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası 5271 sayılı Kanun’un 232 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanık …’ın yokluğunda verilen hükümde, sanığın cezaevinde hükümlü olarak bulunması sebebiyle, temyiz dilekçesini cezaevi idaresine başvuru aracılığıyla da gönderilebileceğinin belirtilmemesi ve cezaevinde bulunan sanığa yapılan tebligat sırasında, 5271 sayılı Kanun’un 35 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre, kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği halde, gerekçeli kararın tebliğine ilişkin bu işlemin anılan Kanun maddesine uygun yapılmadığının anlaşılması karşısında, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Sanık … Hakkında
1. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası ile 43, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
2. Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası ile 43, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
B. Sanık … Hakkında
1. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası ile 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına
2. Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası ile 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık …’ın Temyiz İstemi
Dosyada bulunan tüm beyanların ceza almaları için hazırlandığı, kendi beyanlarının da söylediği şekilde zapta geçirilmediği, şikayetçi …’nin kendilerine yönelik tahriklerinin aralarında geçen olayın yaşanmasına sebep olduğuna vesaire ilişkindir.
B. Sanık …’in Temyiz İstemi
Verilen cezanın evrensel hukuk ilkelerine ve Kanun’a aykırı olduğu, cezanın kimliğine verildiğine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü sanıklar … ve … ile inceleme dışı diğer sanık …’ye ait köpeğin uzatma ipi ve tasması olmadığı halde meydanda dolaşıp çevredeki vatandaşları korkutması sebebiyle olay yerine gelen polis şikayetçi …’nin sanıklara köpeğin kime ait olduğunu ve niçin iple bağlı olmadığını sorduğu, bu esnada sanık …’ın çevredeki vatandaşlara tehdit içerikli sözler söylediğini duyması üzerine sanık …’ı uyardığı ve aralarında tartışma çıktığı, şikayetçi …’nin sanık … ve inceleme dışı sanık …’yi haklarında idari işlem yapılması amacıyla polis merkezine davet ettiği ancak; sanık …’ın “Çek lan elini, adam mı öldürdük, terörist miyiz biz, gelmiyorum, nasıl götüreceksen götür.” sözleriyle gitmeyi reddetmesi üzerine olayın büyüdüğü ve sanık …’in şikayetçi …’yi engellemek üzere müdahil olduğu, bu esnada polis memuru katılanlar … ve … ile diğer görevlilerin olay yerine geldikleri, sanıkları polis merkezinin bahçesine götürdükleri, buradan adli rapor aldırılmak üzere hastaneye götürülecekleri sırada sanık …’ın şikayetçi ve katılanları “Sizinle görüşeceğiz, size bundan sonra dirlik veren öyle olsun , her gün hır çıkarıp sizi g…n üstüne oturtmayacağım, buranın çıkışı var, size bunun hesabını soracağım.” sözleriyle tehdit ettiği, hastane önünde ise sanık …’in katılan …’ye hitaben “Sen genç çocuk, ben seni dışarıda görüyorum, ben seni dışarıda denk getiririm, o biber gazını çıkarmayı ben sana göstereceğim, sana gıcık oldum, karanlık kuytuda görüşürüz.” dediği, yine sanık …’ın, hastane önündeki polislere “Sizlerle görüşeceğiz, ah ulan ah size yapacağımı ben biliyorum, bunun hesabını vereceksiniz.” dediği hususlarının, taraf ve tanık beyanları, olay tutanağı, dosyada bulunan güvenlik kamerası görüntülerine dair CD çözümüne ilişkin bilirkişi raporu ve ekindeki fotoğraflar neticesinde sübut bulduğu Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Başka suçtan aynı yargı yeri çevresindeki ceza infaz kurumunda hükümlü oldukları anlaşılan sanıkların, duruşmadan bağışık tutulma talepleri olmadığı halde, 13.10.2015 tarihli son oturumda duruşmada hazır bulundurulmaları sağlanıp, yüzlerine karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı Kanun’un 193 ve 196 ıncı maddelerine aykırı davranılarak savunma haklarının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.02.2023 tarihinde karar verildi.