YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/34907
KARAR NO : 2023/798
KARAR TARİHİ : 06.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.
B. Tebliğnamede hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, atılı suçu işlemediği, tanıkların beyanlarının çelişkili ve taraflı olduğu, karar celsesinde hasta olduğu için hazır bulunamadığı, son savunmasını yapamadığı ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiği vesaire; ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın olay günü parkta oturduğu, katılanın da evinin balkonunda oturduğu ve sanığın katılana hitaben sinkaflı küfürler ettiği, tanıkların beyanları ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. (C) bendinde belirtilen gerekçe çerçevesinde Tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir.
B. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
1. Atılı Suçu İşlemediği ve Tanıkların Beyanlarına Yönelik Temyiz İstemi Yönünden
Sanığın savunması, katılanın ve tanıkların aşamalarda sanığın sinkaflı küfürler ettiğine yönelik istikrarlı beyanları, taraflar arasında husumet bulunması, olayın meydana geliş şekli ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında hakaret suçunun işlendiğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı,
2. Savunma ve Adil Yargılanma Hakkının İhlal Edildiğine Yönelik Temyiz İstemi Yönünden
Sanığın karar celsesinde hasta olduğuna dair bir belge sunmadığı ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinde de güvence altına alınan adil yargılanma hakkının ihlali sonucuna sebebiyet verecek ve böylece Anayasa ve uluslararası sözleşmelerde güvence altına alınan savunma hakkının kısıtlanması sonucuna neden olacak koşulların incelemeye konu dosyada gerçekleşmediği anlaşıldığından hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmadığı,
Belirlenerek yapılan incelemede sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
C. Sair Yönlerden
Sanığın, hakaret suçuyla birlikte işlediği iddia edilen ve suç tarihinde uzlaşmaya tabi olmayan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan beraat etmesi karşısında; hakaret suçunun 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, aynı Kanun’un 253 ve 254 üncü maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu, anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen karara yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.02.2023 tarihinde karar verildi.