YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/34924
KARAR NO : 2023/15437
KARAR TARİHİ : 27.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin, 12.11.2015 havale tarihli süre tutum dilekçesi ile kararın usul ve Yasaya aykırı olup bozulması gerektiğini belirterek gerekçeli kararın tebliğini talep ettiği, gerekçeli kararın usulünce tebliğ edilmesine karşın temyiz sebeplerini içeren dilekçe vermediği belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, yaptıkları telefon görüşmesi esnasında katılana hitaben “Geri zekalı” diyerek hakaret ettiği iddia edilmiş, Yerel Mahkemece, arama kayıtları, sanığın savunması, katılanın beyanı ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak hakaret eyleminin karşılıklı işlendiği kabul edilerek sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın ”Katılan ile telefonda karşılıklı olarak hakaret içeren konuşmalarımız oldu.” şeklinde ikrar içeren savunması, katılanın beyanında sanık kendisine hakaret edince kendisinin de sanığa hakaret ettiğini belirtmesi, arama kayıtları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, hakaret eyleminin karşılıklı işlendiği yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına karşı öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.02.2023 tarihinde karar verildi.