YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/34934
KARAR NO : 2023/15454
KARAR TARİHİ : 27.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesi’nin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 62 nci maddesi, 50 inci maddesinin 1 inci fıkrasının (a) bendi, 52 inci maddesi uyarınca 4000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteğinin olaya ayırmak için girdiği beyanı ile suçun sübut bulmadığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığı ve resen tespit edilecek nedenlere ilişkin olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Kaçakçılık yapıldığının tespiti üzerine duruma müdahale eden katılan … görevlileri ile kaçakçılık yapan grup arasında çıkan olayda sanığın katılan …’ı sarılmak ve ittirmek sureti ile görevini yapmasına engel olduğu kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın sabıkasında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğu, 5237 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasına 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Yasa’nın 72 nci maddesiyle “denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın temyize konu dosyanın suç tarihi itibariyle engel oluşturmaması karşısında, sanık hakkında diğer koşullar değerlendirilmeden“…önce hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olması nedeniyle yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyeceğinden..” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
B. Sair sebepler Yönünden
Tüm dosya kapsamı, katılan beyanları, sanık savunması ve tutanak içeriği gözetildiğinde yerinde olmayan sair temyiz taleplerinin reddine karar verilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.02.2023 tarihinde karar verildi.