YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10000
KARAR NO : 2023/17950
KARAR TARİHİ : 04.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla; sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 6.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2021 tarih ve 2016/57308 sayılı Tebliğnamesi ile hükmün bozulması yönünde görüş belirtilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizinin; yargılamada kendisini yeterince savunamadığı, maddi imkanı bulunmadığından kendisini savunacak bir avukat bulamadığı, verilen cezanın Yasa’ya uygun olmadığı, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Şikayetçinin devlet hastanesinde doktor olduğu, sanığın olay günü bir yakınını tedavi için hastaneye getirdiği, sanık ile şikayetçinin hastane koridorunda karşılaştığı, sanığın kardiyoloji servisinin nerede olduğunu sorduğunda, şikayetçinin hızlıca tarif ettiği, ancak sanığın tarif edilen yeri anlamaması nedeni ile şikayetçiye hitaben “Düzgün tarif etsene geri zekalı.” şeklinde söz söylediği, bunun üzerine şikayetçinin beyaz kod uygulaması talep ettiği şeklinde iddia olunan olayda, Yerel Mahkemece sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülerek mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
1. Suçun Sübutuna Yönelik Temyizde
Tüm dosya kapsamı, şikayetçinin aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile daha önceden sanıklarla aralarında husumet bulunmadığı anlaşılan şikayetçinin sanık hakkında iftira atmasını gerektirir bir durum bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın üzerilerine atılı suçu işlediği sabit görülmekle, hakkında mahkûmiyet kararları verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Savunma Hakkının Kısıtlandığına Yönelik Temyizde
09.12.2015 tarihli celsede savunması alınmadan önce sanığa, müdafii seçme hakkının bulunduğu ve onun hukuki yardımından yararlanabileceği, müdafiinin sorguda hazır bulunabileceği, müdafii seçecek durumda olmadığı ve bir müdafii yardımından faydalanmak istediği takdirde kendisine baro tarafından bir müdafii görevlendirileceği hususlarının bildirildiği, sanığın bu ihtara rağmen müdafii talebinde bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.
B. Sair Hususlar Yönünden
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanığın hakaret eylemini aleni bir yer olan hastane koridorunda işlemesine rağmen 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
C. Tebliğnamedeki Görüş Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanabileceğine yönelik düzenlenme karşısında, sanık hakkında uygulanması gereken 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamış olması dikkate alınarak, basit yargılama usulünün sanık hakkında uygulanması için aranılan koşulların oluşmadığı belirlendiğinden, Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştirilen kısımlar dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.05.2023 tarihinde karar verildi.