YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10059
KARAR NO : 2023/18986
KARAR TARİHİ : 25.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/1207 E., 2015/1248 K.
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama, trafik güvenliğini tehlikeye sokma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzeltilerek onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda esas ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla;
1. Sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, anılan Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
2. Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 179 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 3 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 2 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.02.2021 tarih ve 2016/62991 sayılı Tebliğnemesiyle, sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün onanması, hakaret suçundan verilen hükmün düzeltilerek onanması, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri içermeyen dilekçesiyle hakkında verilen hükümlerin bozulmasını talep ettiği belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın olay günü 1,92 promil alkollü olduğu halde idaresindeki … plaka sayılı aracı ile … Doğum Hastanesinin otoparkına girmek isterken otopark zincirlerine çarparak hasar verdiği, o sırada olay yerinde bulunan hasta yakını şikayetçi …’ün müdahale ettiği, sanığın ele geçmeyen bıçak ile saldırıp, şikayetçi …’ı elinden yaralayıp ana avrat küfür ederek hakaret ettiği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece, sanığın kasten yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarını işlediği kabul olunarak ayrı ayrı mahkumiyetine, hakaret suçu yönünden ise sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Kasten Yaralama ve Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçları Yönünden
Sanığa yükletilen kasten yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamların en ağır olanı tekerrüre esas alınmamış ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Kanun’un 129/1 ve 5271 sayılı Kanun’un 223/4 üncü maddeleri gereğince doğrudan “ceza verilmesine yer olmadığına” karar vermek gerektiği gözetilmeden sanık hakkında önce cezaya hükmedilip sonra “ceza verilmesine yer olmadığı” şeklinde karar verilmesi nedeniyle, hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.
B. Tebliğnamedeki Görüş Yönünden
Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen hükümde, suçun, aleni şekilde hakaret suçuyla birlikte işlenmesi karşısında, incelemeye konu dosyada basit yargılama usulünün uygulanamayacağı belirlendiğinden, bu suç yönünden Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama ve Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçlarından Verilen Hükümlerin Temyizinde
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, sanık hakkında Yerel Mahkemece verilen hükümlerde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden, eleştirilen kısım dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Hükmün Temyizinde
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, ceza uygulamasına ilişkin kısım karardan çıkartılıp yerine “5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına” ibareleri eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.05.2023 tarihinde karar verildi.