YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10250
KARAR NO : 2023/20084
KARAR TARİHİ : 19.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/520 E., 2015/583 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin bir ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 62 ve 51 nci maddeleri uyarınca 3 ay 19 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen cezanın ertelenmesine ve bir yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, tanık M. F. dışındaki diğer tanıkların olayı doğrulamadığı, şikâyetçiler tarafından sunulan CD lerden birinin olay gününe ait olmadığı, açıklanan ve resen tespit edilecek nedenlerle kararın bozularak beraatine karar verilmesi gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Taraflar arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay günü sanığın evinin önünde araç park etme ve birbirlerine yol vermeme meselesi nedeniyle aralarında tartışma çıktığı ve sanığın şikâyetçilere hitaben ”Hırsızlar” diyerek hakaret ettiği iddia ve kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
1. Şikâyetçilerin beyanları ile tüm dosya kapsamından olay günü taraflar arasında iki ayrı hadise yaşandığı, ilk olarak birbirlerine yol vermeme meselesi nedeniyle aralarında tartışma çıktığı, polis ekiplerinin çağrıldığı ve tarafların ayrıldıkları, ardından bir müddet sonra da şikâyetçilerin tekrar araçlarıyla aynı yoldan geçmekte iken sanığın şikâyetçilere hitaben hakaret içerikli sözler söylediği, tanık M. F. dışındaki diğer tanıkların beyanlarından birinci olaya şahit olduklarının anlaşıldığı ve şikâyetçilerin iki hadiseye ilişkin görüntüleri kayda alıp dosyaya sundukları belirlenmekle; görüntülere ilişkin düzenlenen bilirkişi raporu, şikâyetçilerin istikrarlı beyanları ile tanık M. F.’nin beyanları ve tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın atılı hakaret suçunu işlediğine ve mahkûmiyetine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
2. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık hakkında Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.06.2023 tarihinde karar verildi.