YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10311
KARAR NO : 2023/20079
KARAR TARİHİ : 19.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/342 E., 2015/489 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca iki kez 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, şikâyetçiye yönelik hakaret etme kastının bulunmadığı, yanlış anlaşılma olduğu, kararın bozularak beraatine karar verilmesi gerektiğine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, olay günü sokakta sivil araç ile devriye gezen polis memuru şikâyetçiye hitaben “Gezin a… koyduğumun çocukları gezin.” diyerek hakarette bulunması üzerine şikâyetçinin sanığın yanına gittiği, sanığa polis memuru olduğunu hatırlattığı, bunun üzerine sanığın “Polissen polissin, sen kim oluyorsun.” dediği, daha sonra sanığın ifadesine başvurulmak üzere Eşme İlçe Emniyet Müdürlüğü’ne getirildiği, bina içerisinde nöbetçi polis memuru odasında oturduğu esnada da “A… koyduğumun çocuğu, yakalayın bakalım, için rahat etti mi.” diyerek hakaret ettiği, iddia ve kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Sanığın tevilli ikrar içeren savunması, şikâyetçinin istikrarlı beyanda bulunması, olay ve yakalama tutanağı ile tanık M. D.’nin şikâyetçinin beyanlarını doğrulaması, olayın meydana geliş şekli ile tüm dosya kapsamı karşısında; sanığın atılı suçu işlediğine ve mahkûmiyetine dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak
1. Başka suçtan aynı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığın bağışık tutulma talebinin bulunmaması karşısında; hükmün verildiği 25.11.2015 tarihli son oturumda bizzat duruşmada hazır bulunması sağlanıp yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 193 ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
2. Sanığın, devriye görevinde bulunan şikâyetçiye hakaret ettikten sonra hakkında işlem yapılmak üzere getirildiği Eşme İlçe Emniyet Müdürlüğü binasında da yine şikâyetçiye karşı hakaret ettiğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında; sanığın hakaret eylemlerinin aynı kast ve kısa zaman aralığında meydana gelmesi dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurulması,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.06.2023 tarihinde karar verildi.