YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10735
KARAR NO : 2023/18586
KARAR TARİHİ : 18.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Fuhuş

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen fuhuş suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin, sanığın,tanık olarak dinlenen S.T. ile arkadaş oldukları, sanığın ev kiraladığı, bayanlar ile beraber olmak için burayı kullandığını, gizli fuhuş yapmak isteyen bayan ve erkekleri ayarlayarak evine davet ettiğini ve bu adresi de bunun için kullandığını, olay günü arkadaşı S.T ile kendisine bir bayan bulmasını ve alem yapmasını istemesi üzerine, sanığın mağdurla telefon ile irtibata geçerek evine davet ettiği, S.T. ile mağdurenin fuhuş yapmaları için aracılık ve yer temin ettiği, bunun karşılığında sanığın arkadaşı S.T.’tan 200,00 TL para aldığı dosya kapsamında mağdure, tanık beyanı ve sanığın 26.04.2015 tarihli samimi ikrarından anlaşılmakla, sanığın yüklenen suçu işlediğinin sabit olduğunun anlaşılmasına karşın mahkumiyet yerine dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesinin usul ve esas yönünden Kanun’a aykırı bulunduğundan kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü, şüphelinin para karşılığında cinsel ilişkiye girmek isteyen tanık S.T. ile fuhuş yaparak hayatını kazanan mağduru evinde buluşturduğu, tanığın şüpheliye 50 TL, mağdura ise cinsel ilişkiye girmesi karşısında 200 TL verdiği, şüphelinin ikrarı, tanık beyanı, olay tutanağı ile tüm dosya kapsamından anlaşıldığı iddiasıyla açılan davada sanığın suçu işlediğinin sabit olmadığı, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
Dosyada düzenlenen olay tutanağı, tanık beyanı, sanık ikrarı ile atılı suçu işlediği sabit olduğundan sanığın mahkumiyeti yerine yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,
Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkeme’nin kararına yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,
18.05.2023 tarihinde karar verildi.