YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10753
KARAR NO : 2023/19295
KARAR TARİHİ : 01.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/230 E. 2015/199 K.
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanıklar …, …, …, …, … hakkında ayrı ayrı görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci, üçüncü, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 16 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,
Sanık … hakkında 58 inci maddeleri uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,
2.Sanıklar …, …, …, …, … hakkında ayrı ayrı hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 14 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,
Sanık … hakkında 58 inci maddeleri uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,
3.Sanık … hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 179 ncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıkların temyiz isteminin, üst sınırdan ceza verilmemesi gerektiği, lehe hükümlerin uygulanması gerektiği, suçların unsurlarının oluşmadığı, atılı suçları işlemedikleri, suçun kim tarafından işlendiğinin katılanlarca ayrı ayrı belirtilmediği, direnme ve hakaret suçundan tek cezaya hükmedilmesi gerektiği, hakaretin suçun unsuru olduğu, kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, bozulması gerektiği, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü temyiz dışı şüpheli G.G.’ye muafiyet fazlası yakıtın vergisini yatırmasının şikâyetçi gümrük memurlarınca söylendiği, bu duruma kızan alkollü oldukları anlaşılan şüphelilerin olay yerine geldiği, sinkaflı sözlerle hakaret ettikleri ve taşkınlık yapmaya başladıkları şikâyetçilerin üzerlerine doğru yürüyerek görevli memurları tehdit ettikleri, fiili saldırıda bulunmaya, yumruk vurmaya çalıştıkları, memurlar ile şüpheliler arasında itiş kakış yaşandığı, şüpheli …’nun sahada bulunan personelin, araç sürücülerinin ve diğer araçların güvenliğini tehlikeye atacak şekilde hızla araç sürmeye ve birden fazla gidiş geliş ve manevralar yapmaya başladığı, bu manevralar esnasında otobüsün deposunda bulunan yakıtın depodan boşaldığı, boşalan yakıtın sahada yerlere döküldüğü iddiasıyla açılan davada sanıkların atılı suçları işledikleri, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
1.Sanıkların yargılamaya konu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıklar hakkında 25.02.2015 tarihli mahkûmiyet hükümleri olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Mahkemenin kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde
görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.06.2023 tarihinde karar verildi.