YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10943
KARAR NO : 2023/19044
KARAR TARİHİ : 29.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Fuhuş

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yerel Mahkemece sanık … hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki kez 1 yıl 8 ay hapis, 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. Yerel Mahkemece sanık … hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Kanun’un 227 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki kez 1 yıl 8 ay hapis, 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık …’ın Temyiz İsteği
Mağdurların polis baskısıyla yalan beyanda bulunduğuna, olay sırasında olay yerinde bulunan polis görevlisinin kendisini görmediğini beyan ettiğine, otel sahiplerinin kendisini tanımadığına, Mahkemece yalnızca geçmişine bakılarak ceza verildiğine, 5237 sayılı Kanun’un ilgili maddeleri uyarınca hakkında indirim yapılması gerektiğine vesaire ilişkindir.
B. Sanık …’nın Temyiz İsteği
Hakkında verilen kararı temyiz ettiğine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Polis görevlilerince olay günü sanık …’nın sahibi olduğu otelde yapılan kontrolde, otelin 16 numaralı odasında tanık olarak bilgisine başvurulan Y. G. ve mağdur … K. ile 14 numaralı odasında tanık olarak bilgisine başvurulan H. A. ve mağdur … D.’nin fuhuş amaçlı birlikte olduklarının ve mağdurların otel kayıtlarında görünmediklerinin tespit edildiği, tanıklar Y. G. ve H. A.’nın mağdurları daha önceden de olduğu gibi sanık … aracılığıyla bulduklarını belirttikleri, bu suretle sanık …’nın fuhuş için yer temin etmek, sanık …’ın ise fuhşa aracılık etmek suçlarını işledikleri Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 227 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.09.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.05.2023 tarihinde karar verildi.