YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11024
KARAR NO : 2023/18514
KARAR TARİHİ : 17.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hayasızca hareketler

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 225 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hayasızca hareketler suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, 5237 sayılı Kanun metni, Yargıtay uygulamaları ve doktrindeki görüşler çerçevesinde aleniyetin gerçekleşmesi için eylemin görülebilir ve duyulabilir olmasının yeterli olduğu, bu itibarla sanığın eyleminin aleni yer olan mağdurun bahçesinde bulunan ahır önünde gerçekleştiği, bu sebeple beraat kararının hatalı olduğuna vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde, sanığın üzerine gelen köpeklerin kendisini ısırmasından çekinmesi nedeniyle köpeklere taş attığı, bunu gören mağdur … A.’nın sanığa “O… çocuğu, hayvana niye taş atıyorsun.” sözleriyle hakaret ettiği, bunun üzerine sanığın da mağdur … A.’nın göreceği şekilde cinsel organını çıkartarak tutup sallamak suretiyle hayasızca hareketlerde bulunduğu iddiasıyla açılan davada; Mahkemece, atılı suçun temel unsurunun aleniyet olduğu, mağdur … A.’nın bahçesindeki ahırın önünde gerçekleşen olayda aleniyet unsurunun gerçekleşmemesi sebebiyle atılı suçun yasal şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın savunmasında, mağdur … A.’nın kendisine hakaret etmesi üzerine “Sen bana niye küfür ediyorsun a… k… iti.” dediğini ve bu esnada cinsel organını çıkartıp mağdura gösterdiğini beyan etmesi, mağdurun da sanığın üzerine atılı eylemi gerçekleştirerek kendisine hakaret ettiğini belirtmesi karşısında; sanığın eyleminin cinsel amaç taşımadığı ve 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçunu oluşturduğu gözetilmeden, hatalı değerlendirmeyle hayasızca hareketlerde bulunma suçundan hüküm kurulması,
2. Kabule Göre
Mahkemece, sanığın üzerine atılı hayasızca hareketler suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesine karşın, beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesi olarak 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi yerine, aynı fıkranın (c) bendinin gösterilmesi,
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.05.2023 tarihinde karar verildi.