Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/11185 E. 2023/18425 K. 16.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11185
KARAR NO : 2023/18425
KARAR TARİHİ : 16.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında;
1.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı,
2.Hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteği, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine, görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsurları itibarıyla oluştuğuna, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde sanığın evine, katılan avukat … ve mağdur icra müdürü … ve araç şöförü tanık İ.G. olduğu halde hacze gidildiği, sanığın evinde bulunan televizyon ile evinin önünde bulunan mobiletin haczi yapılırken, sanığın haciz mahalline gelerek haczedilen mobiletin ve televizyonun babası ile annesine ait olduğunu beyan ettiği ve bu esnada hacze konu mobiletin üzerine binerek çalıştırıp haciz mahallinden bütün ısrar ve uyarılara rağmen mobileti götürdüğü ve haczin yapılmasına engel olduğu ayrıca haczi yapılan televizyonu yediemin M.A.’ya ait aracın içinden alarak katılan ve mağdura hitaben “Buradan bu televizyonu bir yere götüremezsiniz s…tirin gidin. ” şeklinde söz söylediği, böylelikle üzerine atılı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin (a) bendi uyarınca beraat kararı, hakaret suçu yönünden ise her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden bahisle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 265 inci maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suç tipinde; hareketin “cebir veya tehdit” şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü, sanığın olay yerinden hacze konu edilen mobilet ile ayrılması ve ” Buradan bu televizyonu bir yere götüremezsiniz.” diyerek televizyonu tekrar evine götürmesi şeklinde gerçekleştirdiği pasif direnme fiillerinin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturmayacağının anlaşılması karşısında, sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediğine dair, savunmasının aksini gösterir, mahkûmiyeti için yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
3.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.05.2023 tarihinde karar verildi.