YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11426
KARAR NO : 2023/19814
KARAR TARİHİ : 13.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/324 E., 2016/8 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bingöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, katılan hakkında hakaret suçuna ilişkin yapılan soruşturmada kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş olması nedeniyle karşılıklı hakarete ilişkin delil bulunmadığından hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Taraflar arasında miras nedeniyle tartışma yaşandığı, katılanın sanığa “Sinkaf ol git.” diye evinden kovduğu, katılanın evinden çıkan sanığın da “Şerefsiz.” demek suretiyle tarafların karşılıklı hakaret ettikleri kabul edilerek sanığın cezalandırılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, taraflar arasında miras meselesi nedeniyle anlaşmazlık bulunduğuna ilişkin tarafların beyanları, Bingöl Cumhuriyet Başsavcılığı 2015/2857 sayılı soruşturma dosyasında katılan hakkında sanığa yönelik işlediği iddia olunan hakaret suçundan kamu davasını açmaya yeterli delil elde edilemediğinden kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği ve tanık B.Ş.’nin sanığın katılanın evinden çıktıktan sonra bağırma sesleri geldiğine dair beyanı gözetildiğinde Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.
2. Hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında hüküm 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendinin gösterilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında birinci paragrafta ” TCK’nın 129/3 maddesi” ibaresinden sonra gelmek üzere, ” ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.06.2023 tarihinde karar verildi.