YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11598
KARAR NO : 2023/19977
KARAR TARİHİ : 15.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/9 E. 2016/11 K.
SUÇLAR : Hakaret,tehdit
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Düzeltilerek Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde düzenlenen hakaret suçundan, beraat kararı verilmiştir.
Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan, beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, suçun işlendiğinin sabit olduğu, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Şüphelinin elinde bulunan zarfı doktor olan şikayetçinin yüzüne doğru sallayarak “burada rapor var biz bu şeyi alacağız, nasıl olacak bu iş” dediği ve elindeki zarfı şikayetçinin masasına vurarak “anlatamıyoruz şuna bak sanada senin maaşını vereninde …. ben sana göstereceğim” dediği iddiasıyla açılan davada sanığın soyut iddialarından öte, savunmasının aksini gösterir cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ayrı ayrı Yerel Mahkemece beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın üzerine atılı hakaret eylemine ilişkin, katılanın soyut iddiası dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, buna göre suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı şeklindeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 230 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümlerin ilgili kısmına “5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.06.2023 tarihinde karar verildi.